AYLAK DERGİ

Kategori: MÜGE SERT

Yaz akşamlarının üzerimi usulca örttüğü yerde, Bana kanayan bir yara gibi bakan gözlerinin hatırından geliyorum. Elimi tutmasan da olur, Gidelim buralardan. Aklımda büyük…

Yüzüme düşen bakışlarının iklimine yabancıyım Affına sığınıyorum gözlerinden öpemem Biliyorsun gözlerin çocukluktan kalma Hep aynı fotoğraf ellerinde  Yaşlanması an meselesi Penceremdeki bütün sabahlar…

Hayatına giren her insan kendinden bir parça ilikliyor tenine Her insan bir parça koparıyor senden çekip giderken Eksiliyorsun Kendine yetmiyorsun zamanla Benliğini yitiriyorsun…

Bu sabah bir çiçeği göğsümün ortasına saplayarak uyandım  Bilseler rüyamda seni gördüğümü Keşke adımı unuttuğumu bilseler  Bir kalemle bir kağıdın öpüşmesinden mi doğar…

Abone Ol

Yeni sayılarımızdan haberdar olmak için
ücretsiz abone olabilirsiniz.