AYLAK DERGİ

Kategori: GÜL ÖZDEMİR

Ah! Senin o vakur adam duruşların, Büyümüş taklidi yapışların… Yüzündeki izler, Çocuk gözlerine sakladığın hayalbaz kuyuların… Yok mu hani gelse elinden kaçacağın köşe…

Nuh’a gemi veren tanrı, Bize de kırmızı oyuncak bir kamyonet verir mi a dostlar? Alsak tüm çocukları doldursak kasasına Balonlar bağlasak aynalarına Sürsek…

Ben de bekliyorum Godot’u lakin emin değilimGodot muydu adı?Emin değilimArsız bir baobab gibi sarılmıştı içime kocaman elleriyleGözlerimi açıyorum, duvarlarımdaKapıyorum sol yanımdaHayır, hayır! Tam…

Milyonlarca kez yıkılmış bir hayaldir şimdi gözlerinin gözlerime değmesi.  “Bir gün” demiştim bir gün…  Döndürür de devranını bu koca dünya,  Rast getirir yollarımızı…

Rüyalarımı adadığım ağaçların dalları, Bir şiirden uçuşan, bozguna uğramış̧ kuş yuvaları… Saçlarımın telleri kadar inceymiş̧ bu güz. İnceliğinden mi kırılır insan her patikada?…

Abone Ol

Yeni sayılarımızdan haberdar olmak için
ücretsiz abone olabilirsiniz.